HomeHome  FAQFAQ  SearchSearch  RegisterRegister  Log inLog in  
Welkom op Nyxeria.
Hier kruip je in de huid van een anime/getekend dier en ga je al schrijvend op verkenning door het land van Nyxeria. Veel plezier.
Clans
Goede clans:
~

Neutrale clans:
~

Slechte clans:
~

Momenteel zijn er geen goede, geen neutrale en geen slechte clans aangevraagd.

Zelf één aanvragen?
»Clan aanvraag.
»Lijstje clan aanvraag
Forum
Forumbeheerder
Ixi

Administrators

Moderators

Forumregels
»Regels

Geschiedenis
»Geschiedenis van Nyxeria

Elementen
»Krachten aanvragen
»Elements down

Account adoptions
»Account adoptions: Uitleg
»Account dropping: Dropping
»Account dropping: Topic
»Account dropping

Verhaallijnen

Alle muziek en plaatjes
behoren aan hun rechtmatige eigenaars toe

Share | 
 

 Tazor

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage


 Tazor

Erelid
avatar
Aantal berichten : 179

Personage profiel
Leeftijd:
Element(en):
Krachten:

PostSubject: Tazor   Mon Aug 20, 2012 11:19 pm

:: GENERAL ::
Naam :: Tazor
Leeftijd :: 5 yearz
Geslacht :: Reu
Woonplaats :: Ñever and ñothing

:: APPEARANCE ::
Tazor is gewoon een standaard witte wolf, met grote poten, lange, harige staart, snuit, oren met zwart op het puntje en één blauw oog, één rood oog. Tazor is sterk gebouwd, veel spiermassa, weinig vet, slank lichaam. Op zijn hele lichaam zitten littekens en oude wonden, zelfs op zijn hoofd. Tazor heeft drie littekens over zijn blauwe oog lopen, drie littekens overdwars bij zijn snuit, enkelen achter zijn oren, paar onder zijn bek en ééntje over zijn rode oog. Tazor ziet daarom niets met zijn blauwe oog, slecht met zijn rode oog.

:: PERSONALITY ::
Tazor is een wolf met een kort lontje, hij is arrogant, heeft nogal een ego en, hoe hoog degene ook staat, zijn behoeftes zijn belangrijker dan die van de hogere rangen, daarom wil hij eerst weten of de leider zijn loyaliteit wel verdient. Tegen Tazor kan je alles zeggen, het raakt hem niet, hij zal enkel zijn mond open doen en terugkaatsen van wat je zegt. Met zijn korte lont zal het daarom ook niet lang duren tot hij zijn mond opentrekt en terugvecht.
Tazor is best ingewikkeld. Zijn humeur hangt af van zijn 'kracht', Voice. De standaard personen, 'Wazze' en 'Riku', zijn vaak bezig om hem te irriteren, waardoor hij agressief naar anderen kan doen. Echter, als de twee hun mond houden, en degene voor hem meevalt, praat hij niet veel en kan hij toch wel rustig ogen.

Likes :: Niet veel : Eten : Show-offs
Dislikes :: Food-jatters : Noobs : Vrijwel alles

:: PAST ::
Ik groeide gewoon op in een normaal gezin. Ik was de oudste van een nestje puppies. We hadden met z'n vieren moeten zijn, mocht het niet zijn dat niemand leefde toen ik ter wereld werd gebracht. Alleen ik leefde nog, maar ook echt nauwelijks. Ik vond het niet erg, ik was toch zo'n jong noobietje, met een geheugen als een zeef op die leeftijd.
Ondanks dat mijn familie goed was, groeide ik anders op. We zaten in een grote roedel, waar mijn oudres een gemiddelde rang hadden behaald. Het was een goed geaarde roedel, echter had ik het gevoel dat ik er niet bij hoorde. Anderen wilden niet met me spelen, en het duurde niet lang voordat ik wrok koesterde tegen de roedel, en me helemaal afzonderde van hen. In de tussentijd had ik heus wel gemerkt dat ik anders door mijn ogen keek dan de rest van de wolven. Ik keek door een rode waas, zij door een rooskleurige. Wat is er met me aan de hand? vroeg ik me zo vaak af, maar ik wist het antwoord niet. Ik dacht dat ik anders was dan de rest, fout. Dat was het enige wat ik wist. De anderen vochten niet, dat vonden ze gemeen, niet tolereerbaar, maar ik, ik begon me weer te betrekken bij de roedel, deels omdat het van mijn ouders moest. Ik mocht meedoen met de spelletjes van de anderen, maar het leek alsof ze het deden omdat ze gedwongen werden, het helemaal niet leuk vond. Ik begon steeds bozer te worden, ik sprong bovenop ze, mijn scherpe tanden overal zettend waar ik ze maar kón zetten. Mijn lichaam gehuld in blauwe vlammen. Ik leek bezeten te zijn. Onwillekeurig schoten de vlammen naar mijn leeftijdsgenoten, ze schrokken en begonnen te krijsen, daarna realiseerden ze zich dat het niet warm was.. het was koud. Koel. Dit bracht me uit mijn evenwicht, en de vlammen doofden. Ik wist niet meer wat me bezielde. Snel sprong ik van mijn bloedende slachtoffer af en keek hem verschrikt aan. 'Ga door! Ga door!' riep iemand opeens met een zware stem. Verschrikt keek ik om me heen, maar iedereen ontfermde zich over de gewonde wolf. 'Wie.. Wie ben je?' stotterde ik zachtjes. 'Gaat je niets aan. Ga door! Maak hem af, laat ze zien wie de baas is.' Plots klonk er een andere stem. 'Juist, net zoals dingetje zegt.' grinnikte de ander weer. Ik schudde bang mijn kop. 'Ik ben geen moordenaar,' de tranen stonden me bijna in de ogen. 'Waarom vecht je dan?' 'Dat vindt je toch leuk?' 'Ze laten je alleen maar meedoen omdat de alpha dat bevolen heeft hoor.' De drang bevond zich in mijn lichaam. Ik trilde op mijn benen. Mijn hoofd zei nee, mijn hart was een onduidelijke waas geworden. 'Laat ons je begeleiden.' Ik haalde scherp adem en probeerde te blijven staan, ik wilde wel vechten, maar ik wilde niemand vermoorden. Waarom werd dit me verteld? Waarom deden de anderen dat ze me niet hoorden? 'Horen jullie ze ook niet? Zij wilden dat ik hem aanviel,' riep ik naar mijn roedelleden. 'Jaja. Ik zie anders niets. En ik hoor ook niets. Of ben ik nou de kerstman?' de wolf die het zei was iemand van anderhalf. Hij was bruin, maar zijn ogen vlamden. Ik gromde zacht. Ik gromde hard. 'Stelletje sukkels. Natuurlijk hoor je ze. Waarom kan ik ze dan wel horen? Jullie willen me gewoon niet geloven!' Ik begon weer te trillen, de blauwe vlammen sprongen weer rond mijn lichaam. Ik mocht dan maar zes maanden te zijn, ik was anders dan de rest. Ik was sterker. Hoe? Geen idee. 'Goedzo jochie, goedzo! Ga door!' moedigde de ene stem aan. Plots zag ik een andere wolf. Een rode wolf, met witte aftekeningen. Aan mijn andere kant stond een blauwe wolf, met zwarte aftekeningen. Ze hadden beide scherpte tanden en ze zagen er niet uit als alledaagse wolven. Ik gromde weer, weer naar mijn roedelleden. 'Ik wil gewoon meespelen. Maar néé, ik mag nooit meespelen. Ookal zijn jullie lager van rang dan ík! En als ik mag meespelen, negeren jullie me of doen jullie niet eens je best als ik in jullie team zit!' Ik was geen slechte wolf, ik wilde gewoon spelen. Maar dat bleek moeilijk te zijn voor ze, en weetje, het hoefde al niet meer. Ik werd kotsmisselijk van hun; 'al het leven is heilig' gecrap. 'Tijd voor goddamn actie!' schreeuwde de blauwe wolf naar me. 'Houd je gemak, hij werkt ernaartoe, siste de rode. Ik hoorde nog een 'maar niet snel genoeg' van de blauwe, voordat ik mijn zelfbeheersing verloor.

Ik kwam bij in een grote hoop sneeuw. Er was enkel iets mis, rondom mij lag bloed, en ik was nat. 'Wat is er gebeurd? Waar ben ik?' mompelde ik zwak. Ik probeerde op te staan, maar mijn poten wilden niet gehoorzamen aan mijn hoofd. 'Één; je doodde je slachtoffer maar verloor van zijn puberende broer. Twéé; de alpha had je verbannen en je hiernaartoe gebracht. En voor de extra; mijn broer Riku heb je nogal pissed gemaakt. Je hebt hem nogal.. vernederd door zo erg te verliezen. Hij heeft je gezicht wat toegetakeld toen jij lag te maffen,' Ahah. Dat was er dus gebeurd. Ik schrok van de nonchalance waarmee de rode wolf sprak, maar toen popte er een vraag in me op. 'R- Riku?' mompelde ik verbaasd. 'Die ken ik helemaal niet. Jou ook niet.' Mijn poten begonnen langzamerhand weer een beetje te werken. Ik hees mezelf op en ging op mijn kont zitten. Gelijk plofte ik weer op mijn zij op de grond. 'Wees wat respectvoller jij mormel. Je hebt geluk dat Wazze me kon bedaren.' gromde de blauwe woest. Wazze? Riku? 'Dus jij bent.. Riku? Eh, ú, bent Riku? En.. u Wazze?' Nu merkte ik ook dat Wazze helemaal geen reu was, maar een teef. Broer en zus? De twee knikten. Allebei hadden ze een frons op hun gezicht en hun mond vertrokken tot een ernstige streep. Enkel, wat me nog niet duidelijk was, was waarom ik in sneeuw lag. De blauwe gromde en mompelde iets van, 'zaagsel in zijn hersenen', terwijl Wazze vermoeid in de sneeuw ging liggen. 'God man. Je bent verbannen. Dáár is het hartje zomer, maar je bent zover uit hun land, je bent in de eeuwig sneeuwende bergen. Je hebt ons een eindje laten lopen, knurft.' de laatste letters werden sissend uitgesproken. Ik kromp ineen. 'Het spijt me heel erg.. Wazze. En Riku. Dit was niet mijn bedoeling. Echt niet.' Ik begon zachtjes te snikken en verborg mijn hoofd onder mijn poot. Ik hoorde het geknisper van sneeuw onder de kussens van de andere wolf en voelde hoe ik zonder moeite naar de wolf toe werd geschoven, en dat terwijl ik niet de lichtste was. Een moment later voelde ik de scherpe klauwen over mijn kop gaan. Ze gingen over mijn oog, drie keer, ze gingen over mijn snuit, drie keer, ze gingen ook over mijn andere oog, één keer. 'Wij voeden je op, zoals jouw hart is. Niet zoals het hart van je ouders,' Ik had gedacht dat deze woorden mij zouden geruststellen, maar ze lieten me huiveren. De wolf sprak op een scherpe toon, net als haar broer. 'Wen er maar aan jochie!' gromde Riku hard, alsof hij in mijn hoofd kon kijken. 'Hoe wist je wat ik dacht?' vroeg ik, een beetje op mijn hoede. 'Dat vindt je wel uit.' was het vage antwoord van Riku. Ik zuchtte zachtjes en voelde hoe de nagels van Wazze diep in mijn huid prikte. 'Auw!' piepte ik zachtjes, waarna ik voelde hoe ze haar nagels alleen maar meer in mijn huid drongen. Ik zei au dacht ik woedend. 'Dan, wat ga je eraan doen?' hoorde ik spottend. Ik sprong op, mijn benen protesteerden licht, mijn hoofd protesteerde gigantisch. Feitelijk protesteerde alles wel een beetje. Toch gromde ik naar Wazze en ontblootte ik mijn tanden. Plots voelde ik een pijnscheut bij mijn staart en ik draaide me om. Ik keek recht in de ogen van Riku, die niet bepaald vrolijk keek. 'Ik dénk dat je ons maar beter te vriend moet houden knaap.' ik hoorde Wazze opstaan en zag hoe ze naast Riku ging zitten, met dezelfde valse grijns op haar gezicht als Riku. Ze knikte bevestigend. Het kwam zo op mij af, dat ik geschrokken gehoorzaam ging zitten. 'Trouwens. Waarom werd ik helemaal blauw?' vroeg ik aarzelend. Riku lachte hard en verwijderde zich van de ruimte. Ook Wazze grinnikte en ze kwam wat dichterbij. 'Dát was een speciale kracht, zo eentje die ons opgeroepen heeft. We denken dat jij het element vuur hebt, dat blauwe was nog maar het begin. We gaan je trainen zodra de zon opkomt morgen. En dan tot de zon weer verdwijnt.' Ook Wazze liep weg.

Ik klemde mijn tanden op elkaar en kneep mijn ogen stijf dicht. Mijn lichaam bracht ik nog meer naar de grond, in de onderdanige houding. 'Het spijt me! Ik probeer het, écht! Het lukt gewoon niet,' ik begon weer te snikken. Hoelang waren we ookalweer bezig? Ik was de tijd kwijt geraakt bij het vierde uur. Ik was letterlijk bij de eerste zonnestralen wakkergemaakt en ik moest trainen tot ik erbij neerviel. Echter gebeurde er helemaal niets. Noppes. Nada. ''Ik probeer het' Jaja, dat is niet genoeg. Je probeert het niet hard genoeg! Je bent een zwakkeling!' riep Riku agressief. Mijn blik ging naar Wazze, maar die keek even streng als Riku. Ik snikte weer. Ik had hier geen ervaring mee, ik wist niet hoe ik het moest doen. Mijn hoofd deed pijn, mijn hele lichaam deed pijn. Ik was er ookal achtergekomen dat ik door Riku half blind was. Ik zag enkel nog wazig. 'Tazor torretje, niet zo miepen,' klonk er ferm. 'Of ben je net als je ouders? Goed?' Ik schrok en deinsde achteruit. Boos hief ik mijn kop en ging rechtop staan. 'Dit gaat niet om geaardheid!' krijste ik boos, was dit waar alles om ging? Om slecht te zijn? Ik was geen moordenaar! 'Hmm.. laten we dát maar even aan Zero vragen hmm?' Ik stapte bang achteruit, mijn ogen stijf dicht. 'Nee! Nee! Bekken dicht! Het was een ongeluk!' riep ik luid. Ik hoorde weer het geknap van vuur. Langzaam opende ik mijn ogen en zag hoe een eenzame boom werd opgegeten door mijn vlammen. Ik hoorde Riku hard en duister lachen, Wazze deed vrolijk met hem mee. 'Dat is het!' riep ze duister. 'Als we je boos maken, verschijnen de vlammen! Hehe,' vulde Riku haar aan, terwijl hij langzaam en dreigend naar me toe liep. Bang liep ik een paar pasjes achteruit. 'Ga weg! Ga weg!' riep ik bang. Ik begon weer te trillen, ik kneep mijn ogen dicht. Plots voelde ik een klein briesje langs mijn vacht waaien en ik hoorde twee doffe klappen, alsof er sneeuw van een boom viel. Nieuwsgierig deed ik mijn ogen open. Wat ik zag verbaasde me. Ik zag allebei de wolven in de sneeuw liggen, alsof iets ze gevloerd had. Maar door wie? Wazze gromde nijdig en stond op. 'Deze vernedering tolereer ik niet! Vooral niet van een luchthond. Stinkbeest,' gromde het. Ook Riku stond op en begon te ijsberen. Tijdens het ijsberen gromde hij ook. 'Shit. De uk ís geen vuur wolf, eerder een luchtscharminkel.' Ik gromde en ontblootte mijn tanden. 'Ik ben geen scharminkel! Ik ben sterker dan de leeftijdsgenootjes in de roedel!' riep ik fier. Wazze gromde zachtjes en liep op me af. 'Denk je ook sterker dan wij?' siste ze naar mij. Ik schudde mijn kop. Nee dat kon ik nog niet, echter zou ik me ernaartoe werken. Dat was zeker. Waarschijnlijk ook mijn lot. 'Je snapt het al snel knaapje,' grinnikte Wazze, met opgetrokken wenkbrauwen.

3 Jaar later was ik veranderd. De onzekere wolf die ik was, was nergens meer te bekennen. Ik was sterker geworden, had veel geleerd van mijn vrienden, had veel geleerd van mijn vijanden. Ik wist dat het kansloos was om dezelfde vrienden als vijanden te hebben, maar ik was niet hun best friend forever. Alles wat ik kon, was te danken aan hun, Wazze en Riku. Wazze viel nog wel mee, Riku was echter de klootzak. 'Let op je passen knurft.' Ik gromde terug naar de nukkige Riku. 'Yeah Riku. Callum aan,' mopperde ik. Ik had er de pest aan dat Riku me steeds uitkafferde, ookal had ik al aangetoond dat zij van mij konden leren, ik was sterk, ik kon ze omverblazen met mijn krachten. 'Tot zover heb je geen krachten, enkel een element dat je kan beheersen,' mokte Wazze. Ik wist dat ze nukkig was omdat ik na drie jaar nog niet veel verder was gekomen, ookal had ik de lucht compleet onder controle.

NIET AF. NIET AF. NIET AF. NIET AF. NIET AF. NIET AF. NIET AF.

:: FAMILY ::
Mother ::
Leaf // R I P
Father ::
Rizz // R I P
Siblings ::
None


:: Tazor ::



Rood is Wazze
Blauw is Riku
Grijs is Tazor
Back to top Go down
View user profile
 

Tazor

View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Nyxeria :: Game related :: Personage :: Voorbeeld voorstellen-
Jump to: